
Een week later deden we het dunnetjes, of liever gezegd dikjes, over in ons appartement. Er was eten, drank, er waren hoedjes, balonnen en slingers, en bijkans de hele familie, in totaal 30 mensen, kwam opdraven.

Iedereen had een act of een spelletje verzonnen. De kinderen tekenden en de volwassenen moesten raden wie.

Olga's vader, don Tito, droeg twee gedichten voor die hij als vijftienjarige jongen van buiten had geleerd toen hij eenzaam en alleen in the middle of nowhere een boerderij moest runnen.

Olga en haar broer Cesar deden (op mijn verzoek) een act met een liedje over Pinocchio (let op de neuzen!) die ze nog samen op de kleuterschool hadden ingestudeerd.

Er was een dansact (dolkomisch, om je te bescheuren, maar dat is op de foto moeilijk te zien).

Er waren spannende wedstrijden met daverende prijzen...

En natuurlijk waren er cadeautjes voor de jarige... Onder andere een fraaie editie met leeslint van Don Quijote de la Mancha, waar het jongetje heel blij mee was.

Ik vier mijn verjaardag niet zo vaak, en als ik het doe, met een handvolo vrienden, dus dit was voor mij een heel nieuwe ervaring, ik wist af en toe niet goed waar ik kijken moest - al die mensen, al die taart, die hoedjes, die toeters, die slingers, en dan allemaal nog voor me zingen ook. Dank, dank. Muchas gracias a todos.
2 opmerkingen:
Uyyy que tipo mas bueno este quinceaƱero!!
Hummm me muero de ganas por conocerlo....
Un beso enorme biscochote!!!
Muuuuuuuuuuuuua!!
Espero que no me olvides y pronto poder tenerte conmigo... Te amo..
Tu nenita
Een reactie posten