We kwamen zondagavond laat, om 10 uur 's avonds, in Ibagué aan. We waren toen precies 24 uur in touw geweest: om vier 's ochtends opgestaan in Amsterdam en om 4 uur de volgende ochtend, Nederlandse tijd, arriveerden we. Het is altijd een intense ervaring om terug te komen op een vertrouwde plek waar je lang niet geweest bent, het voelt als een reis naar het verleden. Olga merkte dat ze dingen ontwend was: de chaos in het verkeer, het lawaai overal. Ik was vergeten hoe het voelde en rook, hoe de tropische warmte voelde, de lange zwoele avonden, en hoe het overal in de stad naar uitlaatgassen stinkt omdat de duizenden grote en kleine bussen op dieselmotoren rijden zonder roetfilters en zwarte rookwolken uitblazen.
Maar geen gezeur: het is heerlijk om iedereen weer te zien, om het groene landschap weer te zien, de bergen rondom Ibagué die vaak omzwachteld zijn met wolken, alle vruchtensappen weer te proeven, avena (een tarwedrank) te drinken en daarbij empanada's te eten (bijv. in Yel Coctel). Het fijnste vind ik de lange zwoele avonden. Dat is het voordeel van de tropen: om zes uur is het al donker en heb je een lange avond voor de boeg met een koel briesje, met buiten zitten, of binnen met alle ramen open, praten en eten en drinken, of slenteren, of naar een openluchtconcert gaan.
Een kort verslag van de activiteiten. Gisteren (zondag 6 december) hadden vriendinnen van Olga met wie ze heeft gestudeerd een etentje georganiseerd voor ons. Wat me daarvan het meest is bijgebleven was het schaterende gelach dat opklonk toen Olga vertelde dat ze in Nederland kookte. "Niet te geloven!" zeiden ze. "Jij was in staat om zelfs water te laten aanbranden." Maar reuze gezellig. Kijk zelf maar:
Diezelfde avond naar een openluchtconcert van het Jeugdorkest van het Conservatorium van Ibagué, dat een programma met kerstliederen bracht:
Een etentje met vrienden:
Een avond bij de broer van Olga met zijn vrouw en dochtertje:
Een middagje uit met alle neefjes en nichtjes tot 18 jaar:
En nog veel meer van die dingen. Morgen gaan we naar Bogotá en daarna naar het oerwoud, naar het Amazonegebied bij de grens met Brazilië. We nemen de laptop niet mee, dus voorlopig geen berichten. De 17de zijn we weer terug in Ibagué, dan zal ik proberen meteen wat te schrijven. Tot later!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten